ψυχανάλυση

Σήμερα το πρώτο θέμα μας (και ο λόγος όπου έφτιαξα αυτό το blog ) είναι για να απαντήσω σε μια φίλη μου λίγο ποιό ... δημιουργικά σε κάτι που βασικά δεν με ρώτησε αλλά ένιωθα την ανάγκη να απαντήσω ;) ... Η μοναξιά είτε απο επιλογή είτε απο ανάγκη και συνθήκες είναι πάντα δύσκολο και κακό πράγμα, το να νιώθεις μόνος ακόμα και όταν έχεις δίπλα σου άλλα άτομα είναι πραγματικά επίπονο σε σημείο αβάσταχτο, το να μιλάς για τον θάνατο αλλά ότι θές να ζήσεις κιόλας είναι επίσης κάτι το οποίο σε κάνει να μην σκέφτεσαι θετικά, σε κάνει να χάνεις τον εαυτό σου... να χάνεις το εγώ σου που όλοι χρειαζόμαστε απο λίγο ... μην προσπαθείς να γίνεις δυνατή .. να σκληραγωγηθείς τόσο πολύ .. ναί .. η ζωή είναι δύσκολη... και γεμάτη απο σκουπίδια που στο παίζουν φίλοι και κάνουν ότι σε καταλαβαίνουν ... όμως δεν καλοπερνάς τις περισσότερες φορές .. καταπιέζεσαι .... και είναι κακό αυτό. Πολλά πράγματα σε κάναν να μεγαλώσεις τόσο πολύ ... κι όμως απο κοντά δείχνεις κοντά στην ηλικία σου ... ίσως για να μην θίξεις τους γύρω σου ... όμως σε μια συζήτηση επιπέδου έχεις την πρωτιά και πάντα απαντάς ανάλογα με τις συνθήκες. Η διαμορφωμένη ιδεολογία σου σε καθιστά άκρως "αγύριστο κεφάλι" όμως αυτό συμβαίνει γιατί δεν μπορεί να βρεθεί κάτι το οποίο να είναι ισχυρό αποδεικτικό στοιχείο ότι αυτό που λές δεν ισχύει. Έχεις την διάθεση να βοηθάς κυρίως για να ξεχνάς τα προβλήματά σου και πάντα γελάς ότι και να συμβεί όταν είσαι με άλλους ... ξεσπάς στο σπίτι, αγαπάς όλα τα είδη ζώων (απο ότι έχω καταλάβει δλδ) και αυτό σε καθιστά ξεχωριστή. Πιστεύεις ότι"ο γιός του διαβόλου" σε έχει φτιάξει σαν χαρακτήρα και ότι του ανήκεις κατά κάποιο τρόπο... ότι θα μπορούσε να σε κάνει ότι θέλει όμως δεν είναι αλήθεια, οι άνθρωποι αλλάζουν και είσαι άνθρωπος ;) αυτά είχα να πώ .. το ξέρω δεν είναι πολλά αλλά δεν έχω και χρόνο για περισσότερα ... ελπίζω η "ψυχανάλυση" μου για εσένα να ήταν αρκετή =]